Crveno bratstvo i jedinstvo

February 11, 2026

Godina je 1975. Oktobar. Niš. Elektronski fakultet. Nas dvestotinak ponosno započinje akademski život. Indeksi su nam tamnije nijanse, ali dovoljno crveni da asociraju na radost. Početak novog života.

Novostečeno bratstvo i jedinstvo sa starijim koleginicama i kolegama narednih pet godina se putem Elektrijada proširilo na čitavu tadašnju SFRJ. Naš fakultet pobratimljen sa banjalučkim i splitskim. Bratstvo je, nadam se, nadživelo kasnije raspalo jedinstvo. Korice indeksa kao da su potamnele, poput zaludno prolivene krvi. No i dalje je to simbol ponosa na godine koje su popile krvopije.

Godina je 2024. Novembar. Novi Sad. Železnička stanica. Okružen mnogo mladim sugrađanima (STAV i SviĆe) u ruci opet držim nešto crveno. Rukavicom natopljenu crvenom bojom ostavljam otiske šake duž Bulevara oslobođenja. Visoko podignutu, pokazujem je i unezverenim licima pristalica SNS-a ispred prostorija njihove stranke. Crveno nije boja radosti već boja krvi. Zaludno prolivene, opet. Podseća na sve do sada izgubljene bitke protiv krvopija. Bitke ne za bolje sutra već za bolje danas, svakidašnje.

Godina je 2025. Novembar. Niš. Elektronski fakultet. Nas pedesetak prisutnih proslavljamo pedeset godina od upisa. Držimo u rukama tek dobijene “Zlatne” indekse. Korice su crvene, svetlije nego nekada. Naznaka svetlije budućnosti, verujem. Pridružujem ga indeksima sadašnjih novosadskih studenata. Studentima koji jesu zlatni, jer šire bratstvo i jedinstvo. Sa Novim Pazarom. Svakim selom. Svakim trgom svakoga grada. Uprkos svim njegovim krvnicima.

Komšija sa Novog Naselja

Novi Sad, 2025-12-18